Jeroen Van Herten
Al mijn schilderijen vinden op één of andere manier hun oorsprong in de waarneming. Of ik nu door de stad fiets of door het bos loop, altijd kijk ik: op zoek naar niets?. Niets in het bijzonder, maar nieuwsgierig naar alles- sneeuwsporen, waterspiegelingen, vervlochten takken enz.. Overal is wat te zien, overal vind je ritme, structuren, patronen. Lijnen, kleuren, diepte, licht en donker. Je moet er voor open staan. Het is wel steeds mijn blik. Ik leg het verband, ik word geraakt door kleur die door plastic schemert. Ik zie de harmonie, of juist het contrast, de absurditeit, de vlakken die elkaar opzoeken en afstoten. En uiteindelijk ben ik het die de compositie inkader en meeneem naar mijn atelier- voor mijn geheugen, als schetsje of in mijn camera. Steeds meer komt het beeld los van de oorspronkelijke waarneming, tot het autonoom is en op eigen benen kan gaan staan- als beeld, als schilderij, als kunstwerk- maar altijd blijft er verband bestaan met de zichtbare werkelijkheid.
 
Alles over Jeroen Van Herten