Ik ben gefascineerd door de ambiguïteit van lichaamstaal en uitdrukkingen. Wat zegt een gezicht? Wat betekent lichaamstaal? Wat kun je te weten komen over wie je werkelijk bent? Deze vragen vormen de rode draad in mijn werk.

Een belangrijke plaats in mijn schilderijen is er voor het gezicht. Het is bij uitstek het deel van het lichaam waarin we laten zien wat we voelen en vinden, of waar we dat juist proberen te maskeren. Het is het deel van het lichaam dat letterlijk en figuurlijk een blik naar binnen geeft.
Via de uitdrukking van het portret en de context, of juist het ontbreken daarvan, wil ik een veelheid aan betekenissen, (voor)oordelen, empathie en associaties oproepen bij de toeschouwer. Het is een wisselwerking tussen innerlijke gevoelens en uiterlijke verschijning. De begrippen kracht, intensiteit en kwetsbaarheid staan hierbij centraal. De spanning tussen pigment, gelijkenis en interpretatie is de leidraad die ik bij het schilderen hanteer. Het is een zoektocht naar het punt waarop materie, voorstelling en compositie samenvallen.